Nie trzeba być wytrawnym znawcą i wybitnie osłuchanym w oberkach czy kujawiakach, aby nie wychwycić niedociągnięć. Jedne grupy wypadły wyśmienicie, inne nadrabiały ilością występujących lub długością programu. Dla jednych był to kolejny występ na festiwalowej scenie, dla innych szansa pokazania się szerszej widowni.
        Wyrafinowana, subtelna publiczność szybko wyłuskiwała ziarno od plew i brawami nagradzała to co jest warte aplauzu i wyróżnienia. Upodobania jak to przy takich festiwalach były przeróżne. Jednych niezmiennie zachwycają pieśni z kresów wschodu dla innych radością jest zobaczenie wnuczki w tańcu pomorskim. I to są właśnie spotkania z folklorem.

        Inaczej jednak brzmią opinie od przypadkowego słuchacza na placu, a innego wymiaru nabierają wypowiedzi znawców tematu. To, że festiwal ewaluował, systematycznie przeistoczył swoje wartości to jest zauważalne, ale czy stał się miejscem gdzie można wyłowić prawdziwe perełki w swojej dziedzinie. Tu zdania są podzielone.
        – Dawno nie byłem w Pyrzycach ale zauważyłem zmiany i nie chciałbym ogłaszać werdyktu czy na dobre czy na złe, natomiast jeśli chodzi o wykonawców to podobało mi się kilka grup – mówi etnomuzykolog prof. Kazimierz Miler – Bez wątpienia najlepsi dla mnie byli SZCZECINIANIE. Pod względem choreografii i muzycznie byli wspaniali. Miło zaskoczyła mnie kapela TRZCINICOKI z pod Jasła. Grali czyściutko i z werwą jak na Podgórzan przystało. O waszej KRESOWIANCE nie wspominam bo one są klasą samą w sobie -
        Profesor Miler ciepło wyraził się również o kapeli ludowej PYRZYCZANIE, która po części z powodzeniem występuje w kapeli irlandzkiej FROM PYRITZ. Nie wszyscy podzielają tą opinię ale ci co miłują muzykę ludową na pewno coś dla siebie znaleźli podczas tegorocznego już 31 festiwalu pod wielo mówiącym tytułem „u ŻRÓDEŁ”.

From.