czerwiec 2008

       18 kwietnia zadałem na tym portalu pytanie czy powstanie u nas lapidarium. Miejsce pamięci po zmarłych Pyrzyczanach. Mile zaskoczyło mnie, że dawny pomysł Panów Edwarda Rymara i Tadeusza Rozela zaczął się urzeczywistniać niebawem po napisaniu artykułu. – Ongiś tliła się idea stworzenia lapidarium wokół pomnika pamięci zmarłych dawnych mieszkańców Pyrzyc – wspomina prof. dr. hab. Edward Rymar - Nawet z Tadeuszem Rozelem jeździliśmy do Polic w związku z tym planem. Chcieliśmy zobaczyć jak inni to robią -

       Jeszcze do niedawna rodzice z wózkami mogli podjechać do, co by nie mówić, atrakcyjnych sklepów na górce przy ul. Kilińskiego po zakupy. Z jednej i z drugiej strony po mniej stromych podejściach pyrzyczanie mogli dotrzeć z wózkami czy z rowerami do punktów z pieczywem czy wędlinami. Widocznie komuś nie podobała się zaradność naszych mieszkańców i postawił tam murek z kamieni. Wózkom pozostawiono jedynie stromy stary podjazd, gdzie nawet młoda energiczna mama ma problemy z wciągnięciem swojej pociechy. O inwalidach już nie wspomnę. A tak mało trzeba było, aby zrobić łagodny podjazd i dla wózków inwalidzkich, i dla wózków z dziećmi. Tak się pięknie manifestuje swoją obecność w Unii Europejskiej, a zachowujemy się jak z "Nikonga Dolnego" lub innego "Nigerunu". Tym bardziej jest to niezrozumiałe, że mają tam sklepy renomowane firmy. U jednej z nich zauważyłem nawet wiszący unijny certyfikat. Może mają tak naprawdę gdzieś, nas małych, zwykłych konsumentów. A tam i tak się wdrapiemy, bo w końcu trzeba gdzieś kupować.

       Wiele już napisano w prasie i pokazano w telewizji regionalnej, dużo mówiono w radio. My również pisaliśmy o festiwalu. Czas może, przed jubileuszem, na małe podsumowanie i kilka wolnych myśli. Były to już 29 Pyrzyckie Spotkania z Folklorem. Każdy nowy dyrektor nadawał jakby swoją myśl, taki "podtytuł" festiwalowi. Tegoroczny odbył się pod hasłem „Festiwal Wielu Kultur – bez granic”. Poprzednie edycje lansowały hasło „Międzynarodowy Festiwal Kultury Ludowej”. Był również „Bałtyk łączy”. Z roku na rok festiwal stawał się imprezą o zasięgu europejskim potem światowym. Nazwę z czasem pisano w języku polskim i angielskim. Gdy doszło do współpracy kulturalnej polsko-niemieckiej, nazwę przetłumaczono i w tym języku.
       

       Dla publiczności festiwal to na ogół scena i artyści. Przychodzimy, siadamy i oglądamy. Często obok bogatego programu, który mamy możliwość zobaczyć, są wydarzenia i ciekawostki umykające obok nas, a czasami warto poznać festiwal od kuchni.
        Festiwal reklamowała rekordowa ilość informatorów: 300 plakatów i 300 afiszy programowych, które oprócz naszego miasta i pobliskich miejscowości, wisiały również w Szczecinie, Gryfinie, Stargardzie, Lipianach, Baniach, a nawet w Berlinie. Wydano 1000 informatorów festiwalowych, 1000 informatorów o wystawie pyrzyckiej twórczości ludowej. Do rąk widzów trafiło 5000 ulotek programowych.

       Już nie ma tych czasów kiedy to świetlica wiejska z telewizorem i kompletem gier planszowych spełniała funkcję punktu kulturalno-oświatowego. Teraz tworzona jest sieć Centrów Kształcenia na terenie całego kraju. Realizatorami projektu jest Fundacja Regionalnej Agencji Promocji Zatrudnienia i firma telekomunikacyjna OPTOLAND a współfinansuje to przedsięwzięcie Europejski Fundusz Społeczny. Ma ich powstać 256.